Bir çocuk doğduğunda, hisseden bir varlıktır. Bazı şeyleri hisseder; henüz düşü-nen bir varlık değildir. Doğadaki doğal olan herhangi bir
şey gibi doğaldır; tıpkı bir ağaç ya da hayvan gibi.

Fakat onu biçimlendirmeye, işlemeye başlarız. Duygularını bastırmak zorundadır;
çünkü duygularını bastırmadıkça, sürekli sıkıntı çeker. Ağlamak istediğinde ağlayamaz,
çünkü anne babası onu onaylamaz. Ayıplanacak, kıymeti bilinmeyecek, sevilmeyecek.
Olduğu gibi kabul edilmez. Belirli bir ideolojiye, ideallere uygun davranmak zorundadır; anca
o zaman sevilir.

Mevcut doğal haliyle sevgi görmez. Ancak belirli kurallara uyarsa sevilebilir. Bu kurallar dayatılır;
doğal değildir. Doğal varoluş bastırılmaya başlar ve doğal olmayan, gerçekdışı ona dayatılır.
Bu gerçekdışı zihnindir ve bir an gelir; bölünme, köprüleri yıkabilecek kadar artar. Gerçek
doğanın geçmişte ― yada şimdi ― ne olduğunu unutmaya devam edersin. Sen
sahte bir yüzsündür; özgün yüz kaybolmuştur. Özgün olanı hissetmeye korkarsın, çünkü onu
his- settiğin an tüm toplumu karşına alırsın. Böylece kendin de gerçek doğanın karşısında yer
alırsın.

Bu, son derece nevrotik bir durum yaratır. Ne istediğini bilmezsin; kendi gerçek, asıl ihti- yaçlarını bilmezsin.
Sonra da insan sahici olmayan ihtiyaçları için çabalar, çünkü yalnızca hisseden kalp sana
sezgi, yön sağlar… Gerçek ihtiyacın nedir? O bastırıldığında, sembolik ihtiyaçlar yaratırsın.
Örneğin, yedikçe yersin, gövdeni yiyecekle doldurursun ve asla doy- gunluk
hissetmeyebilirsin. İhtiyaç duyduğun şey sevgidir, yiyecek değil. Fakat yiyecek ve sevgi
derinden ilişkilidir. Bu yüzden, sevgi ihtiyacı hissedilmediğinde yada bastırıldığında, sahte bir
yemek ihtiyacı doğar. Yemek yemeyi de sürdürebilirsin. Bu ihtiyaç sahte oldu- ğundan, asla
giderilemez. Sahte ihtiyaçlarla yaşıyoruz; hiç giderilmemelerinin nedeni budur.
Sevilmek istersin; bu, temel, doğal bir ihtiyaçtır. Fakat yanlış bir boyuta yöneltilebilir; örne-
ğin, sevgi, sevilme ihtiyacının, başkalarının ilgisini üzerine çekmeye çalıştığında, sahte bir
ihtiyaç olduğu hissedilebilir. Diğer insanların sana ilgi göstermesini istersin. Siyasi bir lider
olabilirsin; büyük kalabalıklar sana ilgi gösterir; fakat gerçek temel ihtiyacın
sevilmektir. Bütün dünya sana ilgi gösterse bile, bu temel ihtiyaç giderilemeyebilir. Bu temel
ihtiyacı seni seven tek bir insan bile, sevgisi nedeniyle, sana ilgi göstererek giderebilir.
Birini sevdiğinde, ona ilgi gösterirsin. İlgi ve sevgi derinden ilişkilidir. Sevgi ihtiyacını bastı-
rırsan, sembolik bir ihtiyaca dönüşür; diğer insanların ilgisine ihtiyaç duyarsın. Bunu
elde edebilirsin, ama o zaman da tatmin olmazsın. İhtiyaç sahtedir; temel, doğal ihtiyaçtan
ayrı- dır. Kişilikteki bu ayrılma nevrozdur.

Popularity: 27% [?]